مخفى نماند كه جمعى كثير از اعاظم اهل سنت مثل مجاهد و ضحاك و حسن بصرى و عطا و قتاده و قشيرى و ثعلبى و واحدى و همچنين ابن عباس و ابن مسعود و سعيد بن جبير در تفاسير و تصانيف خود تصريح كرده‌اند كه اين آيات در شأن امير المؤمنين و اهل بيت طيبين فاطمه و حسنين صلوات اللَّه عليه و عليهم نازل شده و ظاهر است كه ولادت حسنين عليهما السلام و بيمارى ايشان در مدينه سانح شده بود پس بايد كه اين سوره مدنى باشد چنانچه صاحب مجمع البيان از ابو حمزهء ثمالى كه يكى از ثقات اصحابست نقل كرده كه سورهء هل اتى مدنيست و همهء اين سوره در شأن على و فاطمه عليهما السلام نازل شده و همچنين صاحب مجمع البيان باسناد خود از ابن عباس حديث طولانى نقل كرده كه كدام سوره مكى و كدام سوره مدنيست و در ضمن آن مذكور است كه سورهء هل اتى مدنيست نه مكى و مع هذا بعضى از اهل تعصب بمحض عناد با اهل بيت نبوت و رسالت طعن در سبب نزول آيات مذكوره كرده كه اين سوره مكيست و مقدمهء بيمارى حسنين و تولد ايشان در مدينه بوقوع آمده هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ و مزخرفاتى كه مشكك رازى دين مقام گفته دلالت دارد بر اينكه او را نسبت بامير المؤمنين و اهل بيت طيبين عليه و عليهم السلام عناد تمام بوده و چون ايراد آن موجب ملال خاطرها بود متعرض آن نشد إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً اين آيه دليلست بر عدم ارادهء جزا و شكور به اين معنى كه بدرستى كه ما طلب مكافات از تصدقات خود نميكنيم بواسطهء آنكه ما بتحقيق ميترسيم از پروردگار خود عذاب روزى را كه اهل آن روز ترش رويند و در غايت ترشرويى و اگر تصدقات ما معلل باغراض باشد بيقين گرفتار عذاب اينچنين روزى خواهيم شد و مشكك متعصب رازى در سورهء و الليل در آيهء « وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى الَّذِي يُؤْتِي مالَهُ يَتَزَكَّى » از قاضى ابو بكر باقلانى نقل كرده كه اين آيت در شأن سمى او منافق اول نازل شده و در آخر اين آيت حق سبحانه و تعالى فرمود إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلى اى ما ينفق الا ابتغاء وجه ربه